
ရှေးအခါက သားရဲတိရစ္ဆာန်များ အားလုံး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတောအုပ်တွင် နွားတစ်ကောင်သည် အလွန်ငြိမ်သက်စွာ မြက်စားနေ၏။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်များနှင့် လှပစွာ ကွဲပြားနေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်သည် အနီးအနား၌ ပုန်းအောင်းနေ၏။ ကျားသစ်သည် မိမိ၏ သားကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ၎င်း၏ ညှိုးငယ်သော မျက်လုံးများသည် နွား၏ လှုပ်ရှားမှုကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။
ရုတ်တရက် ကျားသစ်သည် နွား၏ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာ၏။ နွားသည် ကျားသစ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကြောက်လန့်သွား၏။ ၎င်း၏ နှလုံးခုန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေ၏။ နွားသည် ကျားသစ်ကို ပြော၏။ "အို ကျားသစ်၊ ကျွန်ုပ်ကို မစားပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အဘယ်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေပါ။" ဟု တောင်းပန်၏။
ကျားသစ်သည် ပြုံး၏။ "အဘယ်ကြောင့် မစားရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် အမဲလိုက်၍ အသက်မွေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစား၏။ ၎င်းသည် ကျားသစ်ကို ပြော၏။ "အို ကျားသစ်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို တစ်ခုတောင်းပန်လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီးနောက် ပြန်လာပါမည်။" ဟု ဆို၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မယုံကြည်။ "သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ပြန်လာမည် မဟုတ်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်ကို အတည်ပြု၏။ "ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကတိကို မဖောက်ဖျက်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီးနောက် ပြန်လာမည်။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်သစ္စာရှိသော နွားတစ်ကောင် ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ပြော၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် အနည်းငယ် စဉ်းစား၏။ ၎င်းသည် နွား၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုးသားမှုကို မြင်၏။ ထို့ကြောင့် ကျားသစ်သည် နွားအား ခွင့်ပြုချက်ပေး၏။ "ကောင်းပြီ၊ သွားလော့။ သို့သော် သင်သည် ပြန်လာမည် မဟုတ်ပါက ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မည်သည့်အခါမှ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်ကို ကျေးဇူးတင်၍ မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများထံသို့ သွား၏။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အဖြစ်ကို သူငယ်ချင်းများအား ပြောပြ၏။ နွား၏ သူငယ်ချင်းများသည် နွား၏ အဖြစ်ကို ကြားလျှင် အလွန်စိုးရိမ်ကြ၏။ သို့သော် နွားသည် မိမိ၏ ကတိကို တည်ရန် ဆုံးဖြတ်၏။
ထို့နောက် နွားသည် ကျားသစ်ထံသို့ ပြန်လာ၏။ ကျားသစ်သည် နွားကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်၏။ "သင်သည် တကယ်ပင် ပြန်လာပါလား။" ဟု မေး၏။
နွားသည် ပြုံး၏။ "ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကတိကို တည်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ သစ္စာရှိမှုကို ချီးကျူး၏။ "သင်သည် အလွန်သစ္စာရှိသော သတ္တဝါ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မစားတော့ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို လွှတ်လိုက်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်၏ ကရုဏာကို ကျေးဇူးတင်၏။ ထို့နောက် နွားသည် မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် အတူ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်၏။
— In-Article Ad —
ကတိတည်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သစ္စာရှိမှုသည် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: သစ္စာရှိခြင်း
— Ad Space (728x90) —
526Mahānipātaပုရဒတ္တဇာတ်တော် ရှေးပဝေဏ်တစ်ပါးက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ကောသလတိုင်း သာဝတ္ထိပြည်သို့ ကြွတော်မူစဉ်၊ ဇေတဝ...
💡 စကားပြောရာတွင် သတိနှင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် လိုအပ်ပြီး ပညာမပါဘဲ စကားကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေနိုင်သည်။ ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ပြုပြင်မှုသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
312Catukkanipātaကျားဖြူမင်း၏ ဥပဒေ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသော 'ရတနာကျွန်း' ဟူသော သမုဒ္ဒရာကျွန်း...
💡 တရားမျှတမှုနှင့် အင်အားကို ပူးပေါင်းအသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
371Pañcakanipātaသင်္ခါရဇာတ် (371) ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးမှာ စန္ဒက မင်းကြီးလို့ ခေါ်တဲ့ မင်းတစ်ပါ...
💡 အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်စိတ်သည် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်စေပြီး အပေါင်းအသင်းများအပေါ် သံသယဖြစ်စေသည်။ ယုံကြည်မှုနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် ဆုံးရှုံးသွားသော ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးနိုင်သည်။
341Catukkanipātaအၪၨေဝဒတ္ - ၐၨ အၪၨေဝဒတ္ - ၐၨ ခေတ်တစ်ခေတ်၊ ရပ်တစ်ရပ်တွင်... သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီး၏ သာသနာပြုခေတ...
💡 အဂတိတရားသည် မင်းတစ်ပါး၏ အုပ်ချုပ်ရေးကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်၊ ပညာရှိ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။
353Pañcakanipātaမိတ်ဆွေဟောင်းကို မမေ့သောဆင် ပကတိအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝ သာသနာတော်ကြီးအတ...
💡 မိတ်ဆွေဟောင်းသည် အခက်အခဲများတွင် အလွန်ပင်တန်ဖိုးရှိပါသည်။
418Aṭṭhakanipātaမေဃိယဇာတ် “မြတ်စွာဘုရားရှင်... ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မကြာခဏ ဆွမ်းဘုန်းပေးတော်မူပြီ...
💡 အေးမြသော သဘောကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်စေပြီး ဘဝတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိစေပါသည်။
— Multiplex Ad —